Rumianek to gatunek rośliny jednorocznej zarówno jarej, jak i ozimej z rodziny astrowatych. Rumianek dziki rośnie na południu i w centrum europejskiej części Rosji, na Kaukazie, a Azji Mniejszej i południowych regionach Cyberii. Wraz z rumiankiem dzikim medycyna wykorzystuje również rumianek ozdobny, który w odróżnieniu od rumianku dzikiego nie ma białych promienistych kwiatków w koszyczku lecz zielonkawe kwiaty rurkowe. Oba rodzaje rumianku rosną na otwartych łąkach, przy drogach i na lekkich glebach piaszczystych. Surowcem leczniczym są koszyczki kwiatów. Są one zbierane na początku kwitnienia dopóki kwiaty nie dostają krztałtu stożka, a białe listki kwiatów układają się horyzontalnie. Rumianek jest środkiem przeciwzapalnym, antyseptycznym, rozskórczowym i uspokajającym. Używa się jako środek stymulacji produkcji kwasów żołądkowych i żółci. Działa stymulująco na centralny układ nerwowy, wzmacnia działalność serca. Zaleca się stosować rumianek przy chorobach jelit i zołądka (takich jak np.: (гастрит, язвенная болезнь, колиты, холецистопатии), w stanach zapalnych (przyziębieniach i infekcje) górnych dróg oddechowych. Wykorzystuje się na hemoroidy, choroby dróg oddechowych, grzybiczych chorobach ślózówki, na kolke jelitową i itd.