Jednem ze schematów formowania uzależnienia od alkocholu wśród kobiet jest stary jak świat. Kobieta poświęca się wychowaniu dzieci, często za koszt swojej karjery. I kiedy mawżonkowie podchodzą do 40-letniej kreski, to zazwyczaj stają się zupełnie naturalne, chociaż smutne zmiany w ich relacjach. Żona przestaje być interesującą dla męża i pozostając wiernym swoim męskich instynktom, on oddala się w poszukiwaniu bardziej interesującej i najczęściej bardziej młodej partnerki. Małżeństwo się rozpada. Ale do tego czasu dzieci wyrastają krztałtując już swoje rodziny i budują swoje samodzielne życie. Jeśli kobieta nie ma swoich osobistych zainteresowań lub hobbi, to pozostaje ona sama ze sobą. Przygnębiające myśli rodzą się codziennie i prawie nigdy nie znikają. Chociaż psychoterapeuta podpowiedział by, że większość mężczyzn po czterdziestce tak i nie znajdują to, dla czego odchodzą od rodziny. A duma nie pozwala powrócić do domu. Tu jest potrzebna pomoc byłej żony, żeby życie rodzinne znowu powróciło do normalności. Tęsknota i bezradność wyczerpują psychicznie i fizycznie, dla tego bardzo chce się odprężyć, poddać się jakiejś rozrywce. I kobieta znajduje wyjście z tego krytycznego stanu – na polepszenie humoru wypija troszeczke alkocholu. Sama, bez obcych naśmieszek i krytyki. Kobieta uważa iż jest to chwilowa euforia, ale historia dalej się powtarza...znowu i znowu zagląda ona do kolejnej butelki...